لک ها و دغدغه حضور در فضای شعر و ادبیات کرمانشاه

همانگونه که مجری عنوان کرد این برنامه قرار بود در آبان ماه برگزار شود ولی به دلیل لغو ناگهانی نشست از قبل برنامه ریزی شده نیمه مهرماه، این برنامه به شیوه ای شتابان برای ارایه در همین ماه سر و سامان یافته بود و همین وضعیت ناخواسته به گونه ای مشهود سطح کیفی این جلسه را تحت تأثیر خویش قرار داده بود. در این میان هرچند "سید قاسم ارژنگ"، "آرش افضلی" و "هدایت قادری" به عنوان سخنرانان اصلی این همایش هرکدام گفتارهایی سودمند را برای مخاطبان ارایه دادند ولی انسجام کلی چندانی میان مطالب ارایه شده و همچنین موضوع نشست به چشم نمی خورد. شاید چاره ای جز این نبوده و بررسی جدی تر "ادبیات لکی" را می بایست به یک فرصت بهتر و با آرامش خاطر بیشتر واگذار کرد.

اما جدای از این نکته، موضوع بسیار خوشحال کننده مهیاشدن فرصتی تازه برای پرداختن به "ادبیات لکی بود"، جریانِ ادبیِ کم تحرکی که طی سال های اخیر تنها در حد یکی دو همایش به آن پرداخته شده است.

هرچند نسل اول شاعران نوپرداز لک مانند "سید قاسم ارژنگ" و "آرش افضلی" طی دهه های گذشته در همایش های مختلف منطقه ای به ارایه سروده های لکی خویش پرداخته اند ولی طیف شاعران جوان و نوپای این قوم تا به حال مجال چندانی برای خواندن اشعارشان نداشته اند. این جوانان در نشست "بررسی آثار کردی با تمرکز بر ادبیات لکی" شوق بسیاری برای خواندن اشعارشان داشتند و این شوق به گونه ای بود که آن ها حتی از تریبون آزاد آخر برنامه نیز برای ارایه آثارشان بهره بردند. انصافاً نمی توان خرده ای بر شوق این شاعران جوان گرفت زیرا آنها کمتر با چنین امکانی برخوردار بوده اند و نشست اخیر یک فرصت بسیار مغتنم محسوب می شد؛ فرصتی که حداقل طی این سال ها چندان مهیا نبوده است.

"لک"ها هر چند بخش مهمی از جمعیت استان کردنشین کرمانشاه را تشکیل می دهند ولی بنا به دلایلی کمتر به نشر آثار ادبی و فرهنگی با گویش مادری خویش همت گمارده اند. پس از آن جرقه های اولیه در دهه هفتاد و حضور انفرادی شاعران در همایش های ادبی منطقه، تا همین چند سال پیش شاهد رکودی چشمگیر در عرصه فرهنگ و ادبیات لکی بودیم و تنها طی این سال های اخیر این دکلمه های پرشور "امیری کله جوبی" بود که زیبایی ها و قابلیت های ادبی این گویش باستانی را دوباره بر همگان آشکار کرد و اعتماد به نفسی تازه به جوانان لک بخشید. نسل تازه شاعران لک دریافتند که آثار "لکی" می توانند به هندوستان ایران زمین جلوه ای صدچندان ببخشند.

البته لازمه این حضور در فضای فرهنگی متنوع و متکثر استان کرمانشاه در پیش گرفتن یک عقلانیت و بلندنظری ویژه است زیرا هورامی، گوران، کلهر، زنگنه، جاف، سنجابی، قلخانی، کلیایی و ... همه و همه از فرهنگی باستانی و قابل اعتنا برخوردار بوده و شایسته احترام بسیارند. بی گمان کسانی که به شیوه ای متعصبانه قوم و ایل و تبار خود را به رخ دیگران می کشند جایگاهی در جامعه امروزی نداشته و ندارند و کالاهای فرهنگی تولید شده چنین کسانی هم مورد اعتناء مردم قرار نخواهد گرفت. "لک" ها با پیام عشق، دوستی و مدارای فرهنگی، می توانند شیرینی این شروع تازه را در کام دوستدارانشان دوچندان کنند. فراموش نکنیم ما در کنار تشابهاتی همچون انسانیت و ایرانی بودن، همه مهمان یک سفره ایم و اشتراکات فرهنگی بسیار داریم. باید گوش ها را بر سخنان بی مایه و بیهوده ای که بذر کینه و بدبینی را در دل ها می کارند بست. ما بهانه های بسیاری برای با هم بودن و لذت بردن از داشته های فرهنگی یکدیگر داریم. امیدوارم "لک" ها با حضور پر رنگ ترشان بر زیبایی های فرهنگی این منطقه بیش از پیش بیافزایند. از یاد نبریم: "ئیمه گشت برا یه کیم."

/ 1 نظر / 62 بازدید
کوهدشتی

آخه خود ما لک زبان ها تا کی میخوایم تیشه به ریشه لکستان بزنیم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خودتون عنوان روی پارچه رو بخونید متوجه میشید لکی و ادبیات لکی رو جزئی از آثار و ادب و زبان کردی معرفی کردن آخه اگه بررسی آثار کردیه با چه عقل و منطقی درمورد ادبیات لکی حرف زدن؟؟ یا اگه جلسه رو لک ها تشکیل دادن با چه حقی لکی رو از آثار کردی دونستن ؟؟؟ ما لک ها هیچ وقت خودمون رو کرد و یا لر نمیدونیم و امثال این آقایان و لک امیر تیشه به ریشه ما لک ها میزنن با چه زبونی بگیم به این آقایون احتیاجی نداریم خیرشون که نمیرسه لااقل شرشون رو از سر لکستان کم کنن