مثل کوه یخ در حال آب شدن هستیم
همایون آزاد
لکستان بسیار بزرگ به نظر میرسد و واقعا هم همینطور است حساب کنید لکها در لرستان، ایلام، کرمانشاه، قزوین، کلاردشت، شیراز، نوشهر، کردستان عراق و ترکیه و....... هستند.این گستره پهناور جمعیتی این احساس را به انسان منتقل میکند که ما قوم بزرگ با وابستگان فرهنگی بیشماری هستیم.بله ما لکها واقعا از جمعیت زیادی برخورداریم اینقدر زیاد که خودمان هم نمیدانیم واقعا چند نفریم! با این توصیفات ما باید جایگاه ویژه ای در میان اقوام ایرانی پیدا کرده باشیم.ولی ...
وقتی واقعیت ها را به نظاره مینشینیم چیزی بر خلاف این را میبینیم.واقعیت تلخ این است که هنوز شاید بیش از نیمی از مردم ایران ندادند لک ها چه کسانی هستند.خیلی پیش امده که وقتی خواسته ام لکها را به یک هموطن مثلا زنجانی یا شمالی یا اصفهانی معرفی کنم به مشکل برخورده ام.واقعا اسم قومی به نام لک تا به حال به گوششان نخورده است.اگر عنوان کنیم ساکن کرمانشاه و ایلام هستیم و یا لرستان مشکل بتوانیم آنها را اغنا کنیم که از کردها و یا لرها قومی جدا هستیم.در اینترنت و دنیای مجازی هم همین گونه است.میزان فعالیتهای لکها در همین سایت کلوب تحت عنوان نام لک و زیر مجموعه های ان همتراز با مثلا کردهای تبعیدی به شمال خراسان یا کرمانج هاست.و این خیلی عجیب به نظر میرسد.ما مدام عنوان میکنیم مشاهیر و بزرگان لک فلان و بهمان هستند ولی به راستی کدام یکی از اینها به عنوان وابسته فرهنگی این قوم در جامعه ایرانی فعالیت آشکار کرده اند.این قوم همانند کوه یخی در یک اقیانوس بی کران در حال ذوب شدن است زیرا هیچ فعالیت موثری پیرامون حفظ و شناسایی هویت خود انجام نمیدهد.باز گلی به جمال همین معدود بچه های واقعا فعال در دنیای مجازی کلوب که هرچند تعدادشان به انگشتان یک دست هم نمیرسد ولی حداقل لکهای خودمان را با لک بودنشان اشنا کرده اند.
حداقل اگر در دنیای مجازی واژه لک را جستجو کنی با جمله "هیچ موردی یافت نشد" مواجه نمیشویم.باور بفرمائید بی هویتی بد دردیست.همین الان هم هستند لکهایی که خودشان را به هویت لری سنجاق کرده اند ولی بدانید که از این امام زاده معجزه ای پدید نمی اید چون لرها هم خودشان به این درد ما کم بیش گرفتارند و در حفظ هویت خودشان درمانده اند.چاره کار در آن است که به خود آئیم و خودمان باشیم.