عناصر کهن اساطیری در باورهای مردم لرستان(محمد اسدیان)
یادآوری: شوربختانه نگارنده این تحقیق به اشتباه ابیات لکی را ابیات لری نامیده است. 
مقدمه:
لرستان پیشینه ای فراتاریخ دارد (گیرشمن 1374، ص 3، 54، 55، 59 / دیاکونف، 1357، ص 121)، آثار مادی و معنوی این سرزمین، نمودگار این دیرینگی شکوهمند و رازآمیز است. شعر و ادبیات شفاهی و موسیقی مردمی لرستان، خود جهانی رنگین و برخاسته از جلوه های گونه گون و ارزش های حیات اجتماعی - فرهنگی قوم لر و زیست بوم اوست. ژان پل سارتر نویسنده و فیلسوف فرانسوی بر آن بود که شعر پشت کلام است (سارتر، 1370، صص 20-18). شعر عامیانه لرستان مصداق بارز این معناست. در شعر عامیانه لری، شاعر با طبیعت یگانه است. نگاه او به آب، درخت، ماه و خورشید و دیگر عناصر طبیعت، جاندارپندارانه (animism) و این عناصر را با آدمی خویشاوند و در غم و شادی او همراه می داند:
بیا دیگر بار دوستیمان را نو کنیم
bure bekarim dusimân za nû
تو، درخت نارنج باش و من درخت لیمو
ton dâr-e nârenj men dâr-e limû
خوابِ مرگم برسد (که) هیچ نخوابیدم
xov-e margem bû ke kerdem xovân
نه من خوابیدم و نه (این) همهمه آب
na me xovem kerd na tâf-e ovân
برای خواندن متن کامل این تحخقیق به سایت دکتر فکوهی- دانشگاه تهران مراجعه نمایید