این ترانه مربوط به دوران "کریم خان زند" (از مشاهیر قوم لک) است که سینه به سینه به مردمان امروز ما رسیده است و آخرین راوی آن در دوران معاصر شادروان "مومنعلی جوزی پور" هنرمند و کمدین مشهور این دیار می باشد. نام ترانه "هی لاینه" می باشد و جناب "آقای حمید ایزد پناه" در کتاب "تاریخ و جغرافیای سرزمین موسوم به لرستان" آن را نگاشته است.
مال و بنه بار کرد ارای گرمه سیر
تلمیتت رنگین شمشیرت لازین
هی هی لاینه شاه کریم خانه
نژی نوخه گاینه هی هی لاینه
***
ایواره دیمت(دینم) کاشکای نه یامه ت
نیشونم دایته گوشه ی قیامه ت
هی هی لاینه شاه کریم خانه
***
وه لله یه پریمونه الا کزده(؟) وه ی بانه
ته ز ئه ی رونه بچوو ئه ی شونه
هی هی لاینه نوژی نوخه گاینه
*********
بار و بنه ی سفر را به مقصد گرمسیر بسته ای
تلمیتت* زیباست و شمشیرت را بر کنار زین بسته ای
***
غروب ترا دیدمای کاش نمی دیدمت
گوشه ای از قیامت را نشانم دادی(با دیدن تو قیامتی در وجودم بر پا شد)
***
به خدا قسم که این پری روی ماست که در این بالا خانه دارد(؟)
ای خستگی از رانهایم بدر آی و به شانه ام برو
*ایزدپناه -حمید ص۳۱۱
*تلمیت به اسبی گفته می شده که برای آوردن عروس آراسته می شده و عروس را با ان به منزل داماد می آوردند