قوم لک یکی از قدیمیترین اقوام ساکن در منطقهی غرب ایران بوده که با بررسیهای به عمل آمده قدمت فرهنگ و گویش آنان به هزاران سال قبل برمیگردد. این قوم کهن از دیرباز در سرزمینی هلالی بین چهار استان؛ لرستان، کرمانشاه، همدان و ایلام سکنی گزیدهاند و میتوان گفت تمام مناطقی که نام آنها به پسوند« وند» ختم میشود، لکنشین بوده و اعقاب آنان لک بودهاند مانند کاکاوند، جلالوند، عثمانوند، صوفیوند، احمدوند، بالوند، و … پسوند «وند» به معنای جایگاه است و بعضیها به معنای «تبار» گفتهاند مانند پسوند«لو» در قبایل ترک زبان، «زهی» در مناطق سیستان و بلوچستان و «آل» در مناطق عربنشین خوزستان. در خصوص معنی کلمهی «لک» نظرات متفاوتی ارایه شده که برخی از آنها مستند تاریخی روشنی ندارند، مانند اینکه بسیاری از نویسندگان کرمانشاهی که طی سالیان اخیر پژوهشهایی در مورد ایلات و طوایف استان کرمانشاه انجام دادهاند، در مورد واژهی «لک» گفتهاند که این واژه ....
خواندن ادامه در