قداست شاهنامه فردوسی در بین لکها
برگرفته از کتاب "بومیان دره مهرگان" نوشته رستم خان رحیمی عثمانوندی شاهنامه ی حکیم ابوالقاسم فردوسی حماسه سرای بزرگ ایرانی بدون تردید از بزرگترین کتب نگاشته شده توسط ساکنان سرزمین پرشیا است. اقوام لک ایرانی به عنوان بومیان باستانی این سرزمین، تعصب و غیرت ایرانی بودن خود را در برگردان شاهنامه به زبان لکی نشان داده اند. لازم به یادآوری است که تمامی شاهنامه ی فردوسی توسط شعرای گمنام لک منطقه سیمره به زبان لکی منظوم برگردانده شده است.
می توان گفت شدت علاقه لک زبانها به شاهنامه فردوسی و دیگر دیوانهای شعر پارسی چون خمسه نظامی، مثنوی معنوی و ... از جایگاه خاصی برخوردار است. جالب است بدانید که لک زبانها علاوه بر آنکه برای شاهنامه فردوسی ارزش و احترامی درحد یک کتاب مقدس قائلند،بلکه بسیاری ازابیات آنرا که به زبان لکی منظوم سروده شده است،حفظ هستند وبرخی از سالخوردگان این دیار حافظ کل شاهنامه لکی هستند. تاچند دهه پیش اصولا شاهنامه خوانی دربین ساکنین این خطه به صورت عرف و عادتی معمول ورایج درآمده بود.پدر ومادرها شب های طولانی زمستان ها را تا پاسی از شب گذشته می نشستند و داستانهای شاهنامه را با زبان خودی وبه نظم و نثر لکی برای بچه هایشان بازگو می کردند. متاسفانه در سال های اخیر لک زبانان نه تنها تلاشی برای گسترش فعالیت های پیشین نداشته اند، بلکه تمامی یادگار پیشین را نیز به فراموشی سپرده اند که بسی جای تاسف است. علاوه بر این مردم این دیار که عادت زیادی به شب نشینی و رفتن به خانه های یکدیگردارند،محافل مهمانی و دید و بازدیدها وشب نشینی های خود را با نقل ونقالی از شاهنامه ی لکی مزین می کردند.گذشته از شاهنامه ی فردوسی که مردم لک زبان انس والفتی دیرینه با آن دارند،صدها افسانه که درزبان لکی (پاچاه، پاچا و یا پارچا) نامیده می شود را نیز از بر هستند. همچنین آقای کیومرث امیری کله جویی (ملقب به لک امیر) به جمع آوری افسانه های لکی اهمام ورزیده و آنرا در دست چاپ دارد افسانه هائی که در بین لک زبان ها رایج است گاه در نوع خود بی نظیر ومنحصر بفرد هستند. (توضیح: این کتاب هم اکنون چاپ گردیده است) همچنین در سال های اخیر کتاب شاهنامه لکی با اهتمام یکی از دانشوران لک زبان گرداورده و چاپ شده است.