ابزار هدایت به بالای صفحه

قطعه شعری به زبان لکی از علی رضایی به مناسبت سالروز وفات شادروان علی خان خسروی

حکیمان جمع کَن، حکیمان جمع کَن..... زامم کاریه، حکیمان جمع کَن

اجل به موقع صیادی کِردِن.......... لاشه بی گیونم پر آه و دردن

خبر آوردن علی خان کُشیا .......... زام دروینم دواره کُلیا

رَسَن امید دودمانم بِریا .......... سنگ خُزگالیم چند باره پلیا

تیخِ بی غلاف شهباز شکاری .......... برا حشک ای شنگ خیرتی کاری

ئرا قوم و خویش مدام پی یاری .......... ای نوم طایفه ایوت دیاری

راست کَه قامتت، خورزای شیرینم .......... شیر روژ جنگ، داخت نوینم

جواد هوار کهِ هی داد زمانه .......... پشتم ژ داخ عین کمانه

دی راس نمکه پشت پر دردم ........... علاجم نین یه لاشه سردم

ناله نال دالکه گوش بکن یاران .......... ئرا علی خان آخ مکه نالان

و مور کز داغم کلاوان .......... اسرم جاری بی ژه طور واران

موشه مردمون یه دی خواریمه.......... یه وخت شین و داد و زاریمه

هانای همدلان بورنه سرینم .......... شیرم کُشیایه زار و خمینم

هانای همدلان مالم رمیایه .......... روله رستمم خون رشیایه

هی داد علی خان طاقتم سر چی .. ای نوم ری شیراز مه گیونم در چی

فلک ئر تیران ای تیر شنی .......... ریشه دودمونم ای جاوِر کنه

دی ریشِت کَنم، بس که زمانه.......... سیر بکه دنیام یه قورسانه

ای هوار دالکه علی خانم رو .......... کل سالی خمین لش ای شونم رو

دالکه رو مردی شیر پرورش کَر . سال ئر سال سی پوش سیت بار ای دَر

خدا دور بکه ئژ تو خمباری .......... مدام کِز نیشتن آزیتی باری

علی همنیشن شیرانت بووَن .......... و گِرد مولا احوالون خووَن

 متاسفانه قطعه شعر لکی بالا به الفبا و رسم الخط لکی نوشته نشده است.