شعری از ترکه میر آزاد طرهانی ، تقدیم به خانواده عزیزان و هم زبانان کشته شده
در فاجعه ی ریزش ساختمان سعادت آباد تهران
١- فِلَک وَ درگات یَه چوین روا بو هر لیلی لایق خزانه شا بو
2-مدام آواره دویر ژَ مأوا بو دایم در ساقی یا نَه گدا بو
3-قِلمزن خوشی نوینی وَ چَم چاره نویس فامت ژَ سر بکی رم
4- نمومی وای طور شکوفه نودم غربت کِردیَه وَ غمخانه غم
5- بالا وای بَرزی فیض وای فضائی شو وای پشیوی ، هم نارضائی
ترجمه:
1- فلکا! این روا باشد؟ چگونه این کردار را از خود روا می داری؟ هر دلارام خوش سیمایی لایق پیشگاه بزرگان باشد.
2-و خواستار او همواره یا زیر نظر و یا دچار تنگ دستی است.
3- نویسنده رنگ آسایش و خوشبختی به چشم نبیند ، دانشمند آگاه با رنگ زردی ترک یار و دیار کند.
4- نوباوه ای بدین شکل و شمایل ، در غربت خانه اش را ماتمکده کرده است.
5-تو با این قامت رعنا و زیبا و من با این پریشانی ، باز هم ناخشنودی؟
منبع : www.delfancity.persianblog.ir